moussem.eu

Tussen 2011 en 2014 exporteert Moussem haar visie buiten de landsgrenzen met het door Creative Europe gefinancierde project moussem.eu, in samenwerking met onder meer Theatergroep De Nieuw Amsterdam, Liverpool Arabic Arts Festival, Casa Arabe, Reorient en het Centre Chorégraphique National de Caen et de Normandie. In de nasleep van de Arabische Lente lijkt de Arabisch-Europese culturele dialoog belangrijker dan ooit. Dit transnationale initiatief focust zowel op de spreiding van Europese artiesten met een Arabische achtergrond als op de aanwezigheid van niet-Europese artiesten op de Europese podia. Artistieke autonomie blijft, zoals steeds bij Moussem, prioritair. Regisseur Sabri Saad El Hamus krijgt de vrijheid om eindelijk iets te doen met zijn liefde voor Griekse tragedies en Beckett. Tijdens de voorbereidingen van Oedipus in Egypte maakt hij live de val van de Egyptische president Mubarak mee op het Tahrirplein in Caïro. Het maakt zijn voorstelling tot een sterk politiek statement.

Moussem.eu kent een grote output: er komen vier internationale coproducties met premières op het Nederlandse Oerolfestival en het Franse Festival d’Avignon. Er is de realisatie van de expo I exist (in some way) van het Britse Bluecoat en de tournee van het Arabisch-Europees Literair Salon van Stockholm tot Córdoba. Ook de theatercreatie Waiting van Mokhallad Rasem kent een uitgebreide tournee met onder andere vertoningen in het Toneelhuis en op het BITEF in Belgrado.

Voortbouwend op de inzichten uit moussem.eu zet Moussem met haar Europese partners en De Buren in 2013 het meertalige colloquium l’Arabe de service / Do your Arab thing op. Nog al te vaak krijgen Arabische schrijvers, beeldend kunstenaars en acteurs alleen maar toegang tot het bolwerk van gezaghebbende artistieke producties als ze hun Arabische ‘troefkaart’ uitspelen, als ze passen in het plaatje van wat een westerling als stereotiep Arabisch beschouwt. Ook omgekeerd wordt artistiek werk pas als volwaardig beschouwd als het een kwaliteitslabel krijgt van een witte curator of wit instituut. Hoe kunnen we een dynamischer en opener kunstenlandschap creëren waarin een kunstenaar niet afgerekend wordt op zijn identiteit, maar op zijn artistieke verdiensten? Deze vraag blijft ook vandaag de werking van Moussem drijven.